Highway One

Donderdag 6 juni : Over de bruggen

De Uber brengt ons weer naar het vliegveld waar we de camper heelhuids aantreffen. We rijden weer naar het noorden om nog een stukje Californië ten noorden van SF te zien. Eerst rijden we over de Oakland Bay bridge richting Berkeley in Marin County. Daarna pakken we de Richmond San Rafael Bridge terug naar de andere kant. Er volgt een mooie route naar Sausalito, een schattig dorpje aan de voet van de Golden Gate brug. Vervolgens gaan we de brug op, die nu gedeeltelijk in de mist schuilgaat en we vervolgen de Highway 1 die ons weer naar Los Angeles gaat brengen. We hebben erg veel geluk gehad met het weer in San Francisco, want het is nu erg mistig. Jammer want zowel de oceaan als de brug zijn nu grijs.

De highway loopt niet pal langst de kust en we willen graag ergens overnachten met zicht op zee. We proberen wat zijstraatjes en op een gegeven moment is het raak. Bij Half Moon Bay vinden we een leuke plek waar je gratis kunt staan en overnachten.

Vrijdag 7 juni : Half Moon Bay

We hebben heerlijk geslapen. Er zijn nog wat campers gearriveerd en er komen ook veel dagjesmensen. Het bevalt ons prima en we besluiten hier een dag te blijven staan. Het is nog steeds mistig, dus zonnen zit er niet in. Maar we zitten heerlijk in ons campertje, genieten van de mensen, maken een klein wandelingetje en rusten erg uit na de vermoeiende dagen in San Francisco.

Zaterdag 8 juni : Half Moon Bay dag 2

De rust bevalt ons uitstekend dus we besluiten nog wat langer te blijven, ondanks de nog steeds aanwezige mist. We trekken onze wandelschoenen aan om een stuk over het strand te wandelen. Dat blijkt minder makkelijk dan gedacht. We staan boven aan een cliff die gedeelte is weggeslagen. Om het strand te bereiken moet je over een klein steil pad naar beneden zien te komen. Dit hachelijke avontuur gaan we niet aan. We hebben geen zin in gebroken benen of verstuikte enkels. Als we de andere kant op lopen komen we bij een enorm groot golfterrein en een Ritz hotel. Daar mag je ook als niet Ritzer rondlopen en er is een betere opgang naar het strand.

Zondag 9 juni : 17 Miles drive

We verlaten de fijne plek en rijden verder zuidwaarts. De weg loopt hier pal langs de kust en de mist is wat minder dik dus we genieten van de prachtige vergezichten. 

Bij Monterey rijden we aan de Noordkant de 17 Miles drive op een prachtige route door een State Park. Voor 12 dollar mag je er in. Hier zien we wederom zeeleeuwen op de rotsen voor het strand liggen en duizenden vogels die er broeden. Schitterende golven zijn op diverse plekken te bewonderen en te fotograferen. Wat een geluk dat de batterij van Piet’s fototoestel weer opgeladen is.

Het is een prachtige route, die we aan de Zuidkant weer verlaten om op zoek te gaan naar een slaapplek. Dat valt niet mee. Overal is het verboden om te overnachten. Uiteindelijk vinden we toch een parkeerplek die ons geschikt lijkt. Spoedig komen er twee grote campers achter ons staan met Duitsers. Ze vragen ons of we weten of de highway verderop begaanbaar is of niet. Aan het begin van dit jaar zijn delen weggeslagen en de weg is nog niet overal open. We raadplegen de helpdesk in Redondo Beach en Jan vertelt ons dat het inderdaad mogelijk is dat we het risico lopen weer helemaal terug te moeten als we bij het afgesloten deel komen, want er is weinig mogelijkheid om door te steken naar de highway 101. Morgen dus weer terug naar Monterey, nu eerst maar even slapen.

Zondag 10 juni : De 101 met de Bells

We rijden terug, verlaten de kust en pakken de highway 101 om naar het zuiden te rijden. De weg loopt tussen twee glooiende berggebieden met aan alle kanten okergeel gekleurd hoog grasland en hier en daar plukjes bomen. In je verbeelding zie je de kuddes bizons rennen, opgejaagd door indianen en, later, cowboys. Prachtig landschap dat tientallen mijlen in steeds andere variaties aan ons oog voorbij trekt. Op een gegeven moment vallen ons een soort lantaarnpalen op met een grote bel er aan. Google is weer ‘our best friend’, die ons leert dat dit Camino Real Bells zijn. Het zijn mission bells die in 1906 geïnstalleerd zijn. Deze klokken werden om de mijl geplaatst om reizigers te helpen om hun weg (the Path of El Camino Road) te vinden via missie- en legerposten tot aan San Diego. Ze zijn herplaatst als herinnering aan deze periode. Aanvankelijk waren het er 450, maar in 1960 waren de meeste verdwenen. Nu heeft CalTrans 555 nieuwe bellen geplaatst gebaseerd op het originele ontwerp.

Als we na een kleine 100 mijl de kuststrook naderen komen we in een breed dal met veel  landbouw. Overal aardbeien, artisjokken en andere groentes. Het is wederom een prachtige route. Bij Paso Robles gaan we weer terug naar de kust om een slaapplek te zoeken. We rijden een stukje naar het noorden en vinden wederom een plekje aan zee even ten noorden van Cambria.

Maandag 11 juni : Morro Bay, Pismo Beach en Oceano

Op ons gemak reizen we richting Pismo Beach. Onderweg stoppen we bij Morro Bay. Dit is een gezellig havenplaatsje met leuke winkeltjes en restaurantjes waar we even rondwandelen. We zien een zeeotter die in de haven dobbert. Daar blijkt een nursing spot voor zeeotters te zijn. En we zien een zeeleeuw die lekker ligt te rusten tussen grote granietrotsen. Hij valt nauwelijks op.

Verder naar San Luis Obispo, een wat grotere stad met een leuke hoofdstraat. Enkele kilometers zuidelijker hebben we in Oceano een campground gereserveerd in het Pisma Beach State Park. De campground ligt direct achter de duinen. Het doet een beetje Nederlands aan. We wandelen door de duinen naar het strand en daar aangekomen zien we diverse families met hun auto op het strand. Je blijkt hier gewoon het strand op te kunnen rijden. Noordelijk met een gewone auto. Als je zuidelijk wilt, moet je een 4x4 hebben. Daar kun je dan ook kamperen op het strand.

De campground waar we op staan heeft net als de andere campgrounds waar we stonden weer een BBQ, een picknicktafel en een vuurplaats, maar dit keer minder wandelaars en kleine tentjes maar vooral grote families met grote tenten en tafels vol met eten. Het is een gezellige rumoerige boel.

Dinsdag 12 juni : Solvang en Santa Barbara

De weg voert ons langs Solvang. Het stadje is in 1911  gesticht door Denen en wordt dan ook wel "Little Denmark of California" genoemd. Kennelijk is het verschil tussen Denemarken en Nederland in de loop der jaren wat vervaagd, want Hollandse klompen en Volendamse klederdracht is er ruimschoots te vinden. Het barst er van de bakkers en ze verkopen zowel kaneelrollen als Bossche bollen. De lunch met een Deens biertje smaakt prima in dit openluchtmuseum.

Verder nu, naar Isla Vista, naar de universiteit van Santa Barbara waar Kaylee studeert. Kaylee is al met zomer-reces dus we lopen zonder begeleiding over de campus. Wat een heerlijke plek om te studeren is dit. Wij komen in het Art District terecht (nee niet expres) en wandelen tussen de theater, dance, music en sculpture studiegebouwen. We bezoeken een tentoonstelling met werk van de afgestudeerde Art Class. Het is onmogelijk om de hele campus te zien. Daar heb je minstens 3 dagen voor nodig.

Maar in de 1,5 uur die we er rondzwerven krijgen we een goede indruk van de plek waar Kaylee studeert en waar ze het afgelopen jaar in één van de "Dorms" heeft gewoond. Volgend jaar gaat ze de Dorm op de campus verlaten en installeert ze zich met een stel studenten in een appartement in Isla Vista. We hebben het adres, dus gaan even kijken. Het ziet er mooi uit en heeft zelfs een centraal zwembad. En het is echt vlakbij zee. Wat een straf om daar te wonen !!!

We hebben gereserveerd op een campground in het binnenland. Even vrezen we weer in de mist te belanden, maar het valt mee. Laatste nachtje in de camper. Morgen terug naar Jan, Britt, Kaylee en Elias. Lynn is een weekje naar Nederland.

Woensdag 13 juni : laatste deel van deze reis

We beëindigen vandaag onze rit langs Highway One. We volgen hem van Santa Barbara, via o.a. Malibu en Santa Monica, tot in Redondo Beach, waar we aan het begin van de middag aankomen. Als de camper leeggeruimd is brengen we hem terug naar het verhuurbedrijf. Einde van een heerlijke reis 2.

We blijven de laatste dagen in Redondo. Het plan om nog naar San Diego te gaan laten we vallen. Er zijn nog wat dingen die we in LA willen zien en we gaan de houten windschermen van het dakterras schuren en lakken. Na twee maanden niet klussen beginnen de handen van Piet weer te jeuken en we hebben al zoveel moois gezien.

Nog een dikke week dan vliegen we terug en dan kunnen we het laatste deel van deze blog schrijven.