Redondo, Sequoia, Yosimite

Vrijdag 24 mei : Redondo Beach

We blijven de hele dag in het heerlijke huis van Jan en Britt zitten. We werken aan de vorige blog en genieten van alle comfort van een groot huis na de 3 weken in de camper.

Zaterdag 25 mei : het andere Los Angeles

De hele familie van Voorn gaat een lang weekend (maandag, Memorial day is een vrije dag) met vrienden naar een huis in Big Bear. We hebben het rijk alleen en passen op Smootie, de hond.

Vandaag gaan we naar een evenement in Skid Row. In eerste twee jaar van de Akademie voor expressie door woord en gebaar (later de theaterafdeling van de Hogeschool voor de kunsten) in Utrecht zat Henriette Brouwers bij Ineke in de klas. Tegenwoordig maakt ze theater in de armste wijk van Los Angeles met de mensen die er wonen en werken. Haar man John Malpede richtte in 1985 het Los Angeles Poverty Department op. Zij maken zich druk voor de wijk Skid Row. Eens in de twee jaar organiseren ze “walk the talk” en dat valt precies in dit weekend.  “Walk the Talk” is een wandeling door Skid Row waarin mensen die iets voor de buurt betekend hebben of zich uit de armoede gewerkt hebben, geëerd worden. Een bonte stoet van mensen loopt van gebouw naar gebouw en bij de gebouwen wordt telkens een theatrale performance opgevoerd. (ZIE VIDEO en filmpjes)

We gingen er met het openbaar vervoer naar toe. Met de auto van Lynn naar de P&R van de metro. Naar mate de metro dichterbij Down Town LA kwam, werden de reizigers viezer en de geur die hen omringde smeriger. Dronken, onder invloed, de weg ‘kwijt’, alle soorten mensen aan de rand van het bestaan. We waren blij toen we de metro konden verlaten. De reis had ook langer geduurd dan we hadden gedacht, dus de stoet was al op stap. Gelukkig hadden we de route en konden we ze vinden. We hebben een tijdje met de stoet meegelopen en een aantal van de indrukwekkende performances bijgewoond. (Zie video) Heel bijzonder om dit mee te maken. Wandelen door de straten waar de tenten met daklozen op straat staan. Mijn oude studiegenoot die met passie en enthousiasme haar werk doet met mensen aan de onderkant van de samenleving.  Wat een enorm verschil met de rijkdom in vele andere delen van Los Angeles.  

Meer achtergrondinformatie over LAPD:

https://www.lapovertydept.org/lapd-history/john-bio/

https://youtu.be/nu7q4XPML-E?si=77GtmxBqw9Jhe3as

Zondag 26 mei : feest bij de buren en bezoek

Er is feest in de straat achter de straat waar Britt en Jan wonen. Een rockband, lange tafels met eten en natuurlijk het volkslied. We kijken er even rond; Wat een gezellige boel. Ze doen dat ieder jaar en natuurlijk moet er gedoneerd worden voor een goed doel.

We gaan naar huis en genieten van de feestvreugde vanuit de tuin. ‘s Avonds komen Henriette en John eten. De zus van John uit New York logeert bij hen en komt ook mee. Het wordt een gezellige avond waarin we het over de vorige dag hebben en veel over elkaars werk te weten komen.

Maandag 27 mei Boodschappen en voorbereiding deel 2

Vandaag komt de familie weer thuis en Ineke heeft beloofd te koken. Boodschappen doen dus en gelijk maar inkopen voor de volgende trip. Verder plannen we de eerste komende dagen en reserveren we campgrounds in de parken en een hotel in San Francisco

Dinsdag 28 mei : de gevallen man

Onze laatste dag in Redondo Beach. De hele familie is naar school en werk. Wij besluiten nog even met de fat-bikes op stap te gaan. We fietsen langs het strand naar Manhattan Beach. Het is een enorm gezellig plaatsje. Er is markt en we kopen een grote bos zonnebloemen. Bijna Europees doet het aan. Na een lekker ijsje gegeten te hebben gaan we weer terug. Thuisgekomen heeft Piet niet helemaal in de gaten dat het garagepad schuin afloopt. Hij stapt af, verliest zijn evenwicht en valt met de bike boven op zich. Ineke slaakt een gil, Jan komt naar buiten gerend om zijn schoonvader te redden, maar gelukkig valt het allemaal mee en staat Piet alweer overeind voor we er erg in hebben. Wat hebben we moeten lachen om de video opnames van de beveiligingscamera.

Woensdag 29 mei : naar Sequoia

Britt mag van haar baas iets later komen, zodat ze ons naar het camperverhuurbedrijf kan brengen. Dit keer krijgen we een witte. Na onze spullen ingeladen te hebben vertrekken we richting Sequoia National Park. Eerst reizen we door de heuvels ten noorden van LA en al snel doemt een eindeloze vlakte op. We rijden door velden met ja-knikkers en sinaasappelbomen. Daar waar we in Italië en Griekenland alleen maar olijfbomen zagen, wordt hier het landschap bepaald door citrus-boomgaarden.

Als we op een gegeven moment de eerste sequoia’s gewaarworden, zijn we direct onder de indruk van hun hoogte en grootte. Stoppen en foto’s maken! Maar al snel blijkt dat dit nog kleintjes zijn. Piet weet van geen ophouden. Uiteindelijk, vele foto-momentjes verder, komen we aan op de campground. Er zijn black bears gespot op de campground, dus we krijgen ernstige waarschuwingen alle etenswaren in de Bear Safe kast op te bergen en 's nachts alle ramen te sluiten. De reis was vermoeiend dus lekker wat eten en bijtijds naar bed.

Donderdag 30 mei : groot groter grootst

Op de westelijke hellingen van de Sierra Nevada bevinden zich 36 plekken waar je wouden met de gigantische sequoia-bomen vindt. Deze plekken liggen allemaal op een hoogte van rond de 2000 m en beschikken over de ideale omstandigheden (temperatuur, vochtigheid, micro-organismen in de bodem) waardoor die bomen zo oud en groot kunnen worden. De daar groeiende sequoia’s zijn de hoogste levende bomen op aarde. Ze staan soms verspreid, soms op een kluitje, ook wel pal naast elkaar. Er omheen staan hun kleinere soortgenoten maar ook andere naaldbomen. De diameter van de onderstam is gauw 11 meter en de hoogte 85 meter. De oudste boom is 3200 jaar oud. Wij zagen veel bomen met een leeftijd van rond de 2000 jaar. Onvoorstelbaar.

Enkele jaren geleden hebben er in de Sierra-Nevada enorme bosbranden gewoed. In het verleden zijn er ook regelmatig bosbranden geweest, maar de grotere sequoia’s overleven die bosbranden vaak. De onderstam heeft een heel dikke bast die moeilijk brandt en de takken met naalden zitten hoger aan de stam zodat ze niet snel vlamvatten. In feite zijn bosbranden goed voor de gigantische bomen. Ze ruimen de kleinere bomen eromheen op en brengen stoffen in de bodem die voedzaam zijn. Wij zagen heel veel sequoia’s met zwart verbrande onderstammen, maar hogerop volledig gezond. Maar ook wel joekels die het niet hadden gered.

We volgden een wandelroute door een rustig deel van het park en liepen kriskras tussen deze gigantische bomen door. Het is niet te beschrijven hoe klein en nietig je je daar voelt.

Vrijdag 31 mei : een reisdag naar Yosemite

We reizen weer door prachtig landschap naar onze volgende stop: Yosemite park. Piet is flink verkouden geworden en snottert er hevig op los. Dat is vervelend. Hij blijft echter gewoon sturen, maar foto’s maken zit er op dit traject even niet in.  Als we tegen de avond aankomen op de campground blijkt dat de plek enorm helt. Met blokken kunnen we dat wel wat corrigeren, maar we vragen toch of er een andere plek beschikbaar is. Helaas, het hele park zit vol. Wat een geluk dat we toch gereserveerd hebben. Dan maar een beetje scheef koken en slapen.

Zaterdag 1 juni : Yosemite

Piet voelt zich wel iets beter, maar we blijven deze ochtend toch maar bij de camper. Na de lunch gaan we een tochtje maken. Ineke was twee jaar geleden al in Yosemite met Jan en Britt. Dat was toen eind april en er lag overal sneeuw. Nu zijn we een maand later en de zon schijnt volop. Ondanks de hoogte (we zitten op ruim 1800 meter) is het lekker warm. We zien de bekende watervallen en rotsformaties en de mooie vallei. Morgen gaan we een paar zaken van nabij bekijken. Na de middag, want we hopen dat er dan alweer wat weekend-mensen vertrokken zijn. Vandaag is het overal een enorme drukte.